05 Feb '04 - 2031 W Werken (en strijden?) in de zorg
--------------------------------------------------------------------------------
Nieuws@biopolitiek.nl, nummer 9, 5 februari 2004
-------------------------------------------------------------------------------
www.biopolitiek.nlNIEUWS
1. Intro
2. Werken in de (gezondheids)zorg
3. Vakantie voor epileptici
4. Abonneren op nieuwsbrief
-----------------------------------------------------
1. Intro
Het viel al langer op dat veel mensen om ons heen zorgarbeid
verrichten.Werkplaats Linkse Analyse Biopolitiek schrijft over zorg
vanuitanti-eugenetisch perspectief en we wilden dan ook graag eens
praten overhoe en waarom links-radicalen in de zorg werken. Een verslag
hiervanvindt u als hoofdmoot van deze nieuwsbrief. Het is uiteraard een
beetjehak op de tak en is voor de kenners van het gebied misschien een
beetjeoppervlakkig. De diskussie bestreek dan ook een breed gebied: de
zorg.
Aansluitend plaatsen we op verzoek van het Epilepsie Fonds een oproepvoor vrijwillige vakantiebegeleiders.
-----------------------------------------------------
2.
Ervaringen met zorg arbeid
betaald en onbetaald
Met
de mensen op ons kantoor (Infocentrum Wageningen
-www.infocentrumwageningen.nl) spraken we over zorg arbeid, hetzij
betaald hetzij vrijwillig. Relatief veel links-radicale mensen die we
kennenwerken in de zorg. De betaald werkenden noemen als
belangrijkeverklaring daarvoor dat het werk meestal dichtbij is,
je rolt ermakkelijk in want thuiszorg is ongeschoold werk (hoewel je nu
met de sneloplopende werkloosheid zelfs in de thuiszorg moeilijk binnen
komt) en hetis goed mogelijk tijdelijk te werken omdat in de zorg
part-timearbeid normaal is (waarschijnlijk doordat het overwegend door
vrouwenwordt gedaan). Nadelen van het werk zijn dat het lichamelijk
best zwaarkan zijn en dat je met chemische schoonmaakmiddelen moet
werken.
Anderen werken als vrijwilliger. De een werkt een dag bij
eenzorgboerderij en de ander het jaar door als begeleider van
gehandicaptemensen tijdens vakanties (zie ook 3: Epilepsie Fonds zoektvrijwilligers)
.
De vakanties zijn met leuke mensen(verstandelijk gehandicapten) en je
bent redelijk vrij om wel of nietvoor zo`n vakantie te kiezen en het is
fijn om te merken dat je hetbegeleiden goed kunt.
Een aanwezige
begon al in de jaren zeventig te werken op een instellingvoor
'zwakzinnigen'. Zowel om uit huis weg te kunnen als om
politiekeredenen. 'Dennendal' (*) was net geweest en ook in andere
instellingenontbrandde de stijd voor een democratischer,
gelijkwaardiger zorg voorgehandicapte mensen. De gebeurtenissen
op Dennendal werden in desector besproken en deze nieuwe ideeen botsten
met het kader van deinstelling. Zijn inzet was om op basis van
gelijkwaardigheid met dewoners om te gaan, er vanuitgaande dat ze meer
kunnen dan wordt gedacht,maar dat moet je dan wel laten gebeuren. De
inrichtingen waren halverwegejaren zeventig nog erg gescheiden van de
rest van de samenleving en datwilde deze persoon doorbreken. Met de
bewoners ging men op vakantie, eengeweldige tijd. Tegenwoordig is het
de trend om uit de instellingen wegte gaan de maatschappij in, maar
destijds werd deze persoon er voorontslagen.
beeldvorming
Integratie
in deze maatschappij blijkt echter erg moeilijk. Mensen, burenvan
gehandicapten of (ex)psychiatrische patienten, hebben nu 'geen tijd',
laat staan voor gehandicapte buren. Naar aanleiding van 'Dennedal'
wasde diskussie: Als integratie eenrichting is, dat alleen geintegreerd
moetworden in de gestresste prestatiemaatschappij en integratie niet
ookbetekent dat die maatschappij ter discussie staat en socialer
moetworden, laat integratie dan maar zitten.
In Nijmegen is een
speciale school met inwoning voor regulier onderwijswaar bijna alleen
gehandicapten op zitten en op het eerste gezicht lijktdit door niet
gehandicapte ogen gezien 'zielig'. Maar de leerlingenvinden het
prettig dat het normaal is om de les te verlaten als ze lastvan hun
ziekte krijgen. Daarbij komt nog dat speciale aanpassingen voor 2
leerlingen op een school veel duurder zijn dan voor een school met 300
mensen die aanpassingen nodig hebben.
Gehandicapten op 'gewone'
scholen is in het buitenland normaler dan inNederland. In Zweden krijg
je op sommige scholen doventaal aangeboden,dat geeft wil tot integratie
aan. Wat niet wil zeggen dat Zweden tegeneugenetica is, want tot in de
jaren zeventig werden in totaal 60.000 verstandelijk gehandicapten en
andere 'ongewensten' gesteriliseerd om hunvoortplanting te voorkomen.
Met het 'rugzakje' (extra geld datbeschikbaar is voor de extra aandacht
die deze kinderen vergen) komengehandicapten op 'gewone' scholen nu in
Nederland ook meer voor, maar hetrugzakje is vaak te klein. In een
creche waar een andere aanwezige werktgaat het wel goed. Het is ook
vaak een kwestie van wennen. Eenverstandelijk gehandicapt kindje dat
veel spuugt stootte eerst veelcreche werkers af , maar is nu het
lievelingetje van bijna iedereengeworden.
Mantelzorg
We
vroegen ons af of het beter zou zijn indien zorg vrijwillig is.
Verzorgden voelen zich dan niet als iemand waaraan geld verdiend wordt.
De band zou misschien ook persoonlijker kunnen zijn. Maar,
werdgezegd, dan moet alle werk vrijwillig zijn, niet alleen de de zorg
(waarvooral vrouwen in werken).
Mantelzorg is vaak familie
gerelateerd of voortkomend uit eenvriendenrelatie. In dorpen en
buurtschappen kiest men ook nog wel burenwaarvoor je indien nodig
zorgt. Dit klinkt enerzijds ideaal, maar betaalde, georganiseerde zorg
is wel nodig! Bijvoorbeeld voor mensen die niemand kennen omdat ze net
in een plaats zijn komen wonen, zoals eenvrouw die opeens half verlamd
raakte en haar kind op de crecheheeft. Zorg alleen aan bekenden
laat veel mensen buiten de bootvallen. Je leert tegenwoordig ook niet
veel mensen kennen, bijvoorbeeld in een buurthuis want die vallen weg,
het sociaal weefsel wordt afgebroken.
Mensen zijn ook heel
verschillend in hoe ze zorg willen krijgen, maar meestal liefst
langer van dezelfde persoon als die bevalt. Vrijwillige zorg of
iedereen zorgtaken laten doen - zoals je de arbeid misschien zou
verdelen in een eerlijke maatschappij - is niet zaligmakend. We
moeten het centraal regelen en professionaliteit niet gelijk afwijzen,
verzorging is ook een vak. Een vrouw klaagde in dekrant over de telkens
wisselende krachten in de thuiszorg: ' het heledorp heeft me al
gewassen'.
Een prikkelende vraag voor anarchisten (die wars zijn
van opgelegdeverplichtingen) was of je zou zijn voor een jaar
zorgplicht op je 32 ste. "Nee". "Ja".
Nee, want zorg is met mensen
en als je echt niet wilt kun je niet je afreageren, zoals je als
vuilnisman/vrouw wel kan: een auto, machine kan je desnoods een schop
geven, maar een zorg afhankelijke mens niet. En je kan ook helemaal
niet in de wieg gelegd zijn voor zorg werk. Maar,stelden anderen, als
je onbekend bent met dit werk leer je het kennen en waarderen
wellicht. Ook stelde iemand dat je, zeker moreel gezien,
wel een zorgplicht hebt voor elkaar.
reproductieve arbeid
We
vroegen ons af of het duidelijker wordt als je de zorg als
reproductieve arbeid beziet. Een definitie van reproductieve arbeid
isniet zo makkelijk meer te geven want 'zorg dragen voor de vernieuwing
van de arbeidskrachten' (in het gezin dagelijks en in de zorg om zieken
weerop te lappen voor het arbeidsproces) geeft geen verklaring voor de
zorgvoor 'onproductieven', mensen die niet meer (hard genoeg) zullen
werken. Toch is het op psychologisch nivo van belang voor de
arbeiderster dathij/zij weet dat ie goed verzorgd wordt als ie
'onproductief' is.
Zorg in de creche is vaak werk doen voor de
rijken, die vaak werk doenwat je niet ziet zitten, maar wat je mogelijk
maakt door voor hun kinderen te zorgen, tegen 7 euro netto per uur.
Alle aanwezigen die in de zorg werken zeggen dat zorg steeds meer een
bedrijf wordt waar het om geld gaat, ten koste van werknemers met
hoge werkdruk. En ook ten koste van clienten (pyama dagen,
stopwatchzorg). Krijgen we een tweedeling in de zorg: Prive klinieken
en privezorg voor de rijken en slechtere, uitgekleede zorg voor de
armen?
Strijd
Er is dus veel reden voor strijd, maar daarvan
zien we niet veel. Vroeger was de strijd misschien meer tegen de
directie , nu tegen de regering wat veel moeilijker is. Ook de
schaalvergroting met directie, lagen management ertussen en dan de
zorgenden maakt strijd moeilijker. Zo is s-Heerenloo rond de Veluwe de
grote zorgkoepel geworden, wat veel extra kosten geeft en plaatselijke
initiatieven vaak bemoeilijkt.
Toch strijden de links-radicalen niet
rond de situatie op hun werk. Enerzijds heeft men geen zin om er buiten
het werk ook nog mee bezig tezijn en anderzijds heeft men geen hoop op
de gematigde strijdmanieren, zoals deelnemen in de OR. Toch, zegt
iemand, als je radicaal kon actievoeren hier rondom, met
gelijkgezinden, dan zou ik wel meer gemotiveerd zijn. Deze klik met
collega`s ontbreekt, hoewel er wel onvrede is, wat blijkt bijvoorbeeld
tijdens een personeels-uitje. Een ander stelt dat er juist in de zorg
nog wel eens demonstraties zijn, maar wel bijna alleen om inkomens en
CAO`s, niet voor inhoudelijke zaken van hoe het werk beter voor de
clienten en leuker voor de werknemers kanworden. Het lijkt er op dat de
omgang met clienten in instellingen wel OK bevonden wordt, dat de
emancipatie die in de jaren zeventig begon meer gemeengoed is geworden
en zich voltrekt. Deze krijgt vorm in zelfhulpgroepen, patientengroepen
en -belangenverenigingen. Deze dreigen echter steeds meer in de
marketingstrategie van de farmaceutische industrie betrokken te raken,
bijvoorbeeld als lobby voor nieuwe dure(biotech)medicijnen en
therapieen. Het recht om anders te zijn, met hulpvan zorg, verdwijnt
naar de achtergrond.
(*) Op Dennendal wilde het personeel
anders, gelijkwaardig(er) omgaan metde 'patienten'. De overheid vond
dit niet goed en dit leidde tot een ontruiming van Nieuw Dennendal.
Zie: Evelien Tonkens, : 'Hetzelfontplooiingsregime'. (uitg. Bert
Bakker Amsterdam), over de betekenisvan 'de jaren zestig' voor
ontwikkeling van de (verstandelijkgehandicapten)zorg van de afgelopen
50 jaar en :
http://www.iisg.nl/archives/gias/n/10765707.html
Jeroen Breekveldt, Werkplaats LAB
------------------------------------------------------
3. Epilepsie Fonds zoekt vrijwilligers
De
onderstaande oproep plaatsen wij op verzoek van het Nationaal Epilepsie
Fonds. De vraag naar vrijwilligers voor eenvoudige dochbelangrijke
zaken als een leuke vakantie voor mensen met een beperkingsluit goed
aan bij de hierboven besproken Infocentrum diskussie.
"Elf dagen miljonair?
Iedereen
wil graag op vakantie! Lekker onbezorgd op reis en even allesvergeten.
Dit is echter niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid. Het Nationaal
Epilepsie Fonds organiseert daarom vakantiereizen voor mensenmet
epilepsie. En voor deze reizen zoeken wij vrijwilligers!
Al onze
reizen zijn speciaal samengesteld voor mensen met epilepsie die(nog) de
zelfstandigheid missen om alleen of met een willekeurige groep op reis
te gaan en zich belemmerd te voelen door de mogelijkheid dat eenaanval
kan optreden. Daarnaast bieden we aan de ouder(s) van een kind met
epilepsie de mogelijkheid om op een verantwoorde wijze een week hun
kind in handen te geven van onze zorgvuldig geselecteerde begeleiders.
Door
intensieve begeleiding van een team van vrijwilligers maakt het
Nationaal Epilepsie Fonds het mogelijk om op een verantwoorde wijze
iedereen een onvergetelijke vakantie te bezorgen. Tijdens de hele
vakantie staat het team de deelnemers met raad en daad terzijde. Er
wordt naar gestreefd dat aan ieder team van begeleiders een arts of
verpleegkundige verbonden is. Op deze manier hebben al vele deelnemers
genoten van een veilige, ontspannen en vooral een plezierige vakantie.
"Ik
voelde me elf dagen miljonair" was het antwoord van één van de
deelnemers op de vraag hoe de vakantie was geweest. Het Nationaal
Epilepsie Fonds is elk jaar weer op zoek naar nieuwe vrijwilligers voor
onze reizen. Wilt u ook een steentje bijdragen en deze vakanties
mogelijk maken, bel dan voor een informatiepakket naar de afdeling
Vakantiereizen.
Telefoon: 030 63 440 63(
www.epilepsie.nl)"
------------------------
4.
Genoeg van de stortvloed aan 'bio-nieuws'? Behoefte aan linkseinterpretatie van nieuws?
Wij
bieden de mogelijkheid u te abonneren op deze nieuwe
emaillijst<nieuws@biopolitiek.nl> van Werkplaats Linkse Analyse
Biopolitiek.Deze lijst biedt mensen Nederlandstalige informatie over
ontwikkelingenop het gebied van de biotechnologie, medische
technologie, bio-ethiek,gezondheidszorg en bevolkingspolitiek.
Daarnaast biedt de lijst kritischeanalyses vanuit een anarchistische,
anti-racistische, feministische ofanti-eugenetische visie op deze
ontwikkelingen.
U kunt zich kosteloos abonneren op deze lijst
door een mailtje te sturennaar nieuws@biopolitiek.nl. We zullen
ongeveer een maal per twee wekeneen mailtje versturen met verzameld
nieuws. Het verspreiden vaninformatie op deze lijst is voorlopig
voorbehouden aan Werkplaats LinkseAnalyse Biopolitiek. We zijn altijd
geinteresseerd in reacties, dezekunnen gestuurd worden naar
nieuws@biopolitiek.nl. Bovendien ontvangen wegraag aankondigingen,
berichten en voorstellen voor werkprogramma's voorde nieuwslijst
(Vooralsnog willen wij bekijken welke we via denieuwslijst verspreiden).
Suggesties voor andere mensen en of organisaties die geinteresseerdzouden kunnen zijn in deze maillijst zijn van harte welkom.
Afmelden kan door een mailtje te sturen naar nieuws@biopolitiek.nl o.v.v.'afmelden'.
Onderwerpen van de vorige uitgaven van de nieuwsbrief waren onder andere:
1. verzet tegen life science + nieuwe BioBrief
2. gehandicapten in verzet
3. bevolkingspolitiek
4. DNA in de opsporing + IQ mythes
5. Gehandicapten in actie + triple test
6. Hoog sterftecijfer rond geboorte schuld van allochtonen?
7. Debat over transplantatie-industrie
8. Eugenetica en veiligheidswaan