Nieuws

Home

Zoek!

Biopolitiek Nieuwsbrief

[Biopolitiek] Volledig

10 Apr '08 - [Biopolitiek 100] Verandering
30 Dec '07 - [Biopolitiek 99] Bevolking: probleem of oplossing
14 Nov '07 - [Biopolitiek 98] Chinese geneeswijzen & beloning voor organen
03 Nov '07 - [Biopolitiek 97] Het etnisch lichaam voorbij
01 Okt '07 - [Biopolitiek 96] Technologie-gesprekken
07 Sep '07 - Leven maken

Teksten

Genomics
Nanotechnologie
Voortplantingstechnologie
Transplantatie
Biomateriaal
Bio-ethiek
Genetische verbeteringstechnologie
Euthanasie
'Over'bevolking
Biologisch determinisme
Mens & Machine
Marktwerking in de zorg
Bedrijven
Akties

Werkplaats Biopolitiek

Over Werkplaats Biopolitiek

Verder lezen

Kalender
BioBrief, oude uitgaven
Biotechnologie archief NoGen
Helix publicaties
Recensies
Links

Discussie

Mail ons
28 Dec '04 - Discussiepagina

Archieven

01 Jan - 31 Dec 2010
01 Jan - 31 Dec 2007
01 Jan - 31 Dec 2006
01 Jan - 31 Dec 2005
01 Jan - 31 Dec 2004
01 Jan - 31 Dec 2003
01 Jan - 31 Dec 2002
01 Jan - 31 Dec 2001
01 Jan - 31 Dec 2000
01 Jan - 31 Dec 1999
01 Jan - 31 Dec 1998
01 Jan - 31 Dec 1997
01 Jan - 31 Dec 1996
01 Jan - 31 Dec 1995
01 Jan - 31 Dec 1994

Colofon

Werkplaats Biopolitiek
Burgtstraat 3
6701 DA Wageningen
tel.: 0317 - 423588
fax: 0317 - 450144
info(at)biopolitiek.nl

De inkomsten van de werkplaats bestaan voornamelijk uit giften. Wij kunnen uw steun erg goed gebruiken. Giften kunt u storten op:
giro: 1729278
van NoGen in Wageningen.

Aftrekbaar van de belasting zijn giften aan de stichting Diskussie over Biotechnologie (stg DOB), de rechtsvorm waar Werkplaats Biopolitiek onder valt. Het gironummer van stg DOB, eveneens in Wageningen, is 3087127.

Werkplaats Biopolitiek is een onderdeel van het Politiek Infocentrum Wageningen. Andere groepen die er werkzaam zijn zijn: het inheemse volkeren archief 'de Ekster en de Olifant', 'illegalen' ondersteuning en opvang 'Vluchtelingen Onder Dak', Biotechnologie archief NoGen en 'Werkgroep Xenotransplantatie Vraagstukken'.
Wilt u eens komen kijken, mail of bel even voor een afspraak.

Maillijst: nieuws(at)biopolitiek.nl

-->

17 Jan '05 - 2606 W biometrie en de veiligheidsstaat

--------------------------------------------------------------------------------
Nieuws@biopolitiek.nl, nummer 32, 13 januari 2005
--------------------------------------------------------------------------------

www.biopolitiek.nl

NIEUWS
1. Intro
2. Biometrische identificatie
3. Giorgio Agamben over veiligheidsstaat
4. Dokters negatief na geboorte Down-kind
5. Abonneren op deze mailinglijst?

---------------------------------------------------------------------------------
1. Intro

De Identificatieplicht sinds 1 januari moet bijdragen aan de oorlog tegen het terrorisme zo wordt beweerd. Voorlopig worden vooral jongeren een boete van 50 euro aangesmeerd omdat ze geen ID bij zich hebben. Andere maatregelen ter identificatie liggen in het verschiet. Volgend jaar wil de regering biometrische kenmerken op paspoorten vastleggen. Daarmee wordt de persoon zelf tot paspoort gemaakt.

----------------------------------------------------------------------------------
2. Biometrische identificatie

Nu ik binnenkort naar New York reis vraagt menigeen: Moet je dan ook een visum hebben met vingerafdruk en irisscan? Deze biometrische kenmerken zijn (als EU burger) voor de VS helaas nodig, maar worden ook reeds in zes steden in Nederland 'op proef' in nieuwe paspoorten gezet. Gedigitaliseerde afdrukken van beide wijsvingers en een gezichtsscan worden op een chip gezet die in het paspoort wordt geplaatst.

Volgens de planning worden begin 2006 deze paspoorten landelijk in gebruik genomen, evenals in meer EU landen. De veiligheids-gekte neemt een hoge vlucht, maar of 'het terrorisme' ermee bestreden wordt is nog maar de vraag. Dat migranten en vluchtelingen meer moeite krijgen te reizen met valse documenten is al wel duidelijk.

'Door zogezegd de persoon zelf tot paspoort te maken, wordt het onmogelijk de ware identiteit te verbergen', schrijft Boaz Gelbord, docent informatiebeveiliging bij de universiteit Leiden. Filosoof Giorgio Agamben noemde biometrische passen een biopolitieke tatoeage en weigerde nog les te geven in de VS indien zo`n tatoeage vereist is om binnen te komen. Zie: 'Giorgio Agamben over veiligheidsstaat'. Zijn argumentatie is dat deze maatregelen niet meer als uitzonderingen begrepen moeten worden, maar dat ze de nieuwe "normaliteit" vormen voor de verhouding tussen de burgers en de staat.

De ministers van Binnenlandse zaken en Justitie van EU-landen hebben eind november 2003 besloten biometrische kenmerken in te voeren in visa voor burgers uit zogenaamde derde-landen. Computer afleesbare vingerafdrukken en beelden van het gezicht moeten binnenkort niet alleen op deze visa staan, maar ook op paspoorten van EU burgers komen gedigitaliseerde lichaamskenmerken. Na 'Madrid 11-3' is op de EU top eind maart 2004 in Brussel besloten om in de paspoorten van alle burgers in de EU vingerafdrukken op te nemen.

VS
Sinds 11 september 2001 escaleert de bewapening van de Amerikaanse landsgrenzen en de controle over de binnenlandse Amerikaanse samenleving. Een maand na de afschuwelijke aanslagen werd reeds de Patriot Act ingevoerd. Deze wet staat toe immigranten op loze verdenkingen te interneren en te deporteren. Onder verdenking kwamen vooral (ex)inwoners van staten waartegen de VS de laatse jaren oorlog voerden. Van Afghaanse gevangenen in het op Cuba gelegen Guantanomo Bay - overtuigde Talibanstrijders of per ongeluk meegenomen mensen - werden vingerafdrukken genomen, de iris (van het oog) ingescand, de stemmen opgenomen, foto`s en DNA analyse gemaakt en dit alles werd in een databank opgeslagen.
Een visum voor de VS krijg je -indien je tussen 14 en 79 jaar oud bent - vanaf eind 2006 alleen als je twee door een computer afleesbare vingerafdrukken en een digitale foto op een chip laat vastleggen. Die (bio)informatie wordt nauwkeurig opgeslagen en met reeds bestaande databanken vergeleken. De grootste Amerikaanse geheime dienst, de National Security Agency, heeft samen met het VS Instituut voor Standaarden en Technologie en het Binnenlandse Veiligheidsministerie de biometrische standaards bepaald. Adviesbureau Accenture sleepte in juni 2004 een megacontract van US$10mrd binnen voor de levering van een geavanceerd systeem voor het registreren van de driehonderdmiljoen buitenlanders die jaarlijks de VS bezoeken. Van elke bezoeker wordt een electronisch dossier aangelegd waarin naast biometrische data ook aankomst en vertrek data geregistreerd worden.

Duitsland
Ook Duitsland laat zich niet onbetuigd in deze 'war on terrorism'. Het in 2002 aangenomen SicherheitsPaket II legitimeert bijna automatische afname van vingerafdrukken en opnames van spraak van asielzoekers. Deze voorzet uit Berlijn is in de Europese Raad van Justitie en door ministers van Binnenlandse Zaken van EU landen ministers net zo grif opgepakt als de technologische standaards van de Amerikaanse geheime diensten. In Europa zullen net als in de VS visa voortaan alleen verstrekt worden wanneer je twee door een computer afleesbare vingerafdrukken en een digitale foto op een chip laat vastleggen. Een Europees Visa Informatie Systeem zal eveneens met foto`s en biometrische data uitgerust worden. Daarmee wordt het mogelijk grensoverschrijdend informatie uit te wisselen over visa aanvragers. Vingerafdrukken opslaan van vluchtelingen is in Europa inmiddels normaal geworden. Sinds 2003 worden deze vingerafdrukken opgenomen in het EURODAC systeem en zijn zo aan elkaar gekoppeld. Vanaf 26 oktober 2004 verlangen de Amerikaanse grensbewakers gedigitaliseerde foto`s van gezichten in Europese paspoorten.
In 2004 deed de Duitse grensbewaking voor een half jaar aan Iris herkenning op de luchthaven Frankfurt. Het startsein gaf SPD minister van Binnenlandse Zaken Otto Schilly (ooit advocaat van RAF gevangenen) persoonlijk. Schily vroeg om 'acceptatie' door de reizigers en maakte met zijn startsein de 'vooruitlopende rol van Duitsland' demonstratief waar. Feitelijk wilde Schily nog verder gaan dan de VS regering en de EU verlangen. Schily pleit ervoor niet alleen een digitaal beeld van het gezicht te maken, maar ook vingerafdrukken in paspoorten op te nemen, waarmee in zes Nederlandse steden een proef loopt. Het is niet gelukt reeds in 2004 biometrische data in paspoorten van Duitse burgers vast te leggen. Organisatorisch en technisch was dit onmogelijk.

Schiphol
De grootschalige introductie van biometrie, ook voor paspoorten, in de landen Australie, Nieuw Zeeland, de VS, Groot Brittannie en ook Nederland was al gepland voor 2005. In 1998 sprak de Tweede Kamer al over invoering van biometrische gegevens op reisdocumenten. Toen als gevolg van de aanslagen op 11-9-01 ook de veiligheid op Schiphol in opspraak kwam, ging premier Kok op werkbezoek en liet ter plaatse een oogscan maken. Schiphol biedt inmiddels frequente reizigers aan een irisscan te maken waarmee men sneller de grens kan passeren. Voor 99 euro kun je andere reizigers in de rij laten staan en voor 20 euro meer kun je dan ook nog eens 'gegarandeerd' je auto parkeren op de meest gewilde plek. Vliegveld Schiphol heeft in samenwerking met Joh. Enschede (de gelddrukker van Nederland) dit zogenaamde Privium-systeem ontwikkeld. Schiphol geeft hoog op van alle gemakken die de irissan de reiziger biedt. Veiligheidsmaatregelen zijn 'noodzakelijk', maar zakenmensen moeten er natuurlijk niet te veel last van ondervinden.
Niet de douane maar Schiphol controleren de Priviumpasjes. Mocht er iets mis zijn, dan wordt de douane erbij gehaald. Zo wordt een deel van de grenscontrole geprivatiseerd.
Voorlopig lijkt het gebruik van gezichtsherkenning met name bruikbaar als toegangscontrole, bijvoorbeeld bij goed beveiligde gebouwen of voetbalstadions. Ook als grenscontrole lijkt het toekomst te hebben. Het zal nog wel wat voeten in de aarde hebben, maar met de 'oorlog tegen het terrorisme' als duwtje in de rug, is het opnemen van gezichtskenmerken (en andere biometrische gegevens) in paspoorten slechts een kwestie van tijd, schrijft Buro Jansen en Janssen.

De belangrijkste tekortkoming van biometrische identificatie, volgens Boaz Gelbord, ligt zo voor de hand dat ze vaak over het hoofd gezien wordt: de meeste terroristen zijn helemaal niet bekend, laat staan dat er biometrische kenmerken van bekend zijn. Hen buitenhouden op basis van biometrische herkenning zal zo moeilijk worden.
Wel is met biometrie de zogenaamde look-alike fraude beter tegen te gaan. Voor 'elf september' experimenteerde de Rotterdamse Vreemdelingenpolitie al met irisscan-registratie. In de gezondheidszorg wordt toegang eveneens belemmerd door identificatie te eisen vanaf januari 2005. Illegaal verklaarden wordt zo steeds verder de toegang tot gezondheidszorg ontzegd. Nu de identificatieplicht zelfs in ziekenhuizen is ingevoerd kan een enkeling nog look-alike 'fraude' begaan om het recht op gezondheidszorg te halen. Met biometrische identificatie, de biopolitieke tatoeage, zal ook deze mogelijkheid verdwijnen. Terrorisme bestrijding tast de kwaliteit van samenleven aan.

Jeroen Breekveldt

Bronnen:

Erika Feyerabend : 'Biometrische Aufruestung', BioSkop nr 25, maart 2004
Erik Timmermans en Petra Bouwknegt, Buro Jansen en Janssen: 'De menselijke camera', Ravage 8 juli 2004 , http://www.xs4all.nl/~respub/index2.htm

Boaz Gelbord: ' Biometrische pas biedt valse zekerheid', NRC 25-6-2003

-----------------------------------------------------------------
3. Giorgio Agamben over veiligheidsstaat

Dit artikel stond 10 januari 2004 op de opiniepagina van de Franse krant Le Monde. Het is geschreven door Giorgio Agamben, een Italiaanse politiek filosoof aan de Universiteit van Venetie, die veel over biopolitiek schrijft. Het gaat over de nieuwe "veiligheids"-maatregelen van de regering Bush: vingerafdrukken/irisscans voor alle passagiers die het territorium van de VS willen betreden. Agamben kwalificeert in het artikel zijn besluit om na deze maatregelen te weigeren nog langer als gastdocent op de New York University op te treden, en zegt te hopen dat andere docenten en intellectuelen hetzelfde zullen doen. Zijn argumentatie is dat deze maatregelen niet meer als uitzonderingen begrepen moeten worden, maar dat ze de nieuwe "normaliteit" vormen voor de verhouding tussen de burgers en de staat.

(antiCopyright)

Nee tegen Bio-Politieke Tatoeage

Giorgio Agamben, Le Monde, 10 januari 2004

De kranten laten er geen twijfels over bestaan: van nu af aan moet iedereen die met een visum naar de VS wil reizen in bestanden opgenomen worden, en zijn of haar vingerafdrukken bij het binnengaan van het land achterlaten. Persoonlijk heb ik niet de bedoeling mij aan zulke procedures te onderwerpen en dat is waarom ik niet gewacht heb de cursus te annuleren die ik in maart zou gaan geven aan de New York University.
Ik wil op deze plek graag de redenen voor deze weigering uitleggen, dat wil zeggen waarom ik - ongeacht de sympathie die ik sinds vele jaren voel voor mijn Amerikaanse collega's en hun studenten - meen dat deze beslissing tegelijk noodzakelijk en onherroepelijk is, en waarvan ik hoop dat deze gedeeld wordt door andere Europese intellectuelen en docenten.
Het is niet alleen de onmiddellijke, oppervlakkige reactie op een procedure die al lang opgelegd wordt aan criminelen en politieke verdachten. Als het enkel dat was, zouden we zeker moreel in staat zijn, in solidariteit, de vernederende omstandigheden te delen waaraan zoveel mensen onderworpen worden.
Hier ligt niet de essentie. Het probleem gaat de grenzen van de persoonlijke gevoeligheid te boven, en betreft eenvoudigweg de politiek-juridische status (het zou eenvoudiger zijn, misschien, om te spreken van "bio-politieke" status) van burgers van de zogenaamd democratische staten waarin wij leven.
Er is de laatste jaren een poging gedaan ons te overtuigen om praktijken van controle die altijd terecht beschouwd zijn als inhumaan en exceptioneel, te accepteren als humane en normale dimensies van ons bestaan.
Zo is niemand zich onbewust dat de controle die uitgeoefend wordt door de staat door middel van elektronische apparaten, zoals creditcards of mobiele telefoons, niveaus heeft bereikt die voorheen onvoorstelbaar waren.
Hoe dan ook, het zou niet mogelijk zijn om bepaalde grenzen in de controle en manipulatie van lichamen te overschrijden, zonder een nieuw bio-politiek tijdperk binnen te gaan, zonder één stap verder te gaan in wat Michel Foucault de progressieve verdierlijking van de mens noemde, en die gevestigd wordt door de meest geavanceerde technieken.

Elektronische bestandsopname van vinger- en irisafdrukken, onderhuidse tatoeage, evenals andere praktijken van hetzelfde type, zijn elementen die bijdragen aan de definitie van deze grens. De veiligheidsredenen die aangeroepen worden om deze maatregelen te rechtvaardigen zouden geen indruk op ons moeten maken: ze hebben er niets mee te maken. De geschiedenis laat ons zien dat hoe praktijken die eerst gereserveerd worden voor buitenlanders later toegepast worden op de rest van de burgers.
Wat hier op het spel staat is niets minder dan de nieuwe "normale" bio-politieke relatie tussen burgers en de staat. Deze relatie heeft niet langer wat dan ook te maken met vrije en actieve participatie in het publieke domein, maar betreft de invoeging en de opname in bestanden van het meest eigenlijke en oncommuniceerbare aspect van subjectiviteit: ik bedoel het biologische leven van het lichaam.
Deze technologische apparaatjes die naakt leven registreren en identificeren corresponderen met de media-apparaten die het publieke spreken controleren en manipuleren: tussen deze uitersten van een lichaam zonder woorden en woorden zonder een lichaam, wordt de ruimte die we eens politiek noemden steeds kleiner en microscopischer.
Door deze technieken en apparaten - die uitgevonden zijn voor de "gevaarlijke klassen" - toe te passen op een burger, of liever op een menselijk wezen als zodanig, hebben de staten die eigenlijk de beperkte ruimte zouden moeten vormen van het politieke leven, elk persoon tot de ideale verdachte gemaakt, tot het punt dat de mensheid zelf die gevaarlijke klasse is geworden.
Een paar jaar geleden schreef ik dat het politieke paradigma van het Westen niet langer de stadstaat was, maar het concentratiekamp, en dat we van Athene naar Auschwitz gegaan zijn. Dat was duidelijk een filosofische stelling, en geen historisch vertoog, want men behoort geen fenomenen te verwarren waarvan het juist goed is ze te onderscheiden.
Ik zou willen suggereren dat tatoeage in Auschwitz zonder twijfel de meest normale en economische wijze leek om gedeporteerde personen op te nemen en te registreren in concentratiekampen. De bio-politieke tatoeage die de Verenigde Staten nu opleggen aan wie haar territorium wil betreden zal de voorloper zijn van wat men later van ons zal vragen te accepteren als de normale identiteitsregistratie van een goede burger in de mechanismen en koppelingen van het staatsapparaat. Dat is waarom we het moeten weigeren.

Giorgio Agamben is filosoof en professor aan de Universiteit van Venetië en New York University

-------------------------------------------------------------------------------------
4. Dokters negatief na geboorte Down-kind

Medisch Contact, nr. 01 - 7 januari 2005

Dokters uiten zich vaak negatief als zij aan ouders bekend moeten maken dat ze zojuist een kind met het syndroom van Down hebben gekregen. Dit blijkt uit een studie van Brian Skotko, student aan Harvard Medical School, in het januarinummer van Pediatrics.
Amerikaanse moeders rapporteerden dat het taalgebruik van de arts de geboorte van een kind met Down vaak tot een negatieve ervaring maakt. De meeste artsen zijn volgens hen niet op de hoogte van het potentieel van Down-kinderen en geven veelal geen informatie over de aandoening.
Skotko beschrijft hoe artsen de diagnose 'Down' beter naar de ouders toe kunnen communiceren. Hoofdzaak is dat zij op de hoogte zijn van de sociale en educatieve mogelijkheden van Down-kinderen, zodat zij op een positieve manier over de geboorte kunnen praten. Het Down-syndroom hoeft geen verschrikkelijke diagnose te zijn, aldus Skotko.

Het bovenstaande berichtje raakte me zeer. Deze studie laat de invloed van artsen zien op de mening van mensen over mensen met het syndroom van Down.

Herman van Wietmarschen

-------------------------------------------------------------------------------------
5. Abonneren op deze mailinglijst?

U kunt zich kosteloos abonneren op deze lijst door een mailtje te sturen naar nieuws@biopolitiek.nl. We zullen ongeveer een maal per twee weken een mailtje versturen met verzameld nieuws. Het verspreiden van informatie op deze lijst is voorlopig voorbehouden aan Werkplaats Linkse Analyse Biopolitiek. We zijn altijd geinteresseerd in reacties, deze kunnen gestuurd worden naar nieuws@biopolitiek.nl. Bovendien ontvangen we graag aankondigingen, berichten en voorstellen voor werkprogramma's voor de nieuwslijst (Vooralsnog willen wij bekijken welke we via de nieuwslijst verspreiden).

Suggesties voor andere mensen en of organisaties die geinteresseerd zouden kunnen zijn in deze maillijst zijn van harte welkom.

Afmelden kan door een mailtje te sturen naar nieuws@biopolitiek.nl o.v.v. 'afmelden'.

Onderwerpen van de vorige uitgaven van de nieuwsbrief [Biopolitiek] zijn te zien op: www.biopolitiek.nl
 en waren onder andere:

1. Verzet tegen life science + nieuwe BioBrief
2. Gehandicapten in verzet
3. Bevolkingspolitiek
4. DNA in de opsporing  + IQ mythes
5. Selecteer mee of vecht mee: verslag demonstratie CG-Raad en kritiek op Triple test
6. Hoog sterftecijfer rond geboorte schuld van allochtonen?
7. Debat over transplantatie industrie
8. Eugenetica en veiligheidswaan
9. Werken (en strijden?) in de zorg
10. Disciplinering
11. Techno wetenschap of sociaal beleid?
12. Het individu verantwoordelijk maken
13. High-tech landbouw
14. Medisch toerisme en orgaanhandel
15. Migratie management
16. Schort er wat aan (nieuwe) mensen?
17. Leed voorkomen
18. Wie mag testen?
19. Pardon?
20. Management van potentiele patienten
21. Chips en genen
22. Het einde van de patient
23. Genomics Economics
24. Verzet tegen armoede kabinet
25. Nee tegen het recht van de sterkste
26. Vrees voor verzet tegen nanotechnologie
27. Bij schaarste voorkruipen?
28. De ideale bevolking
29. Spinnende organen
30. Gezondheidzorg in de strijd
31. Solidariteit te grabbel