Werkplaats Biopolitiek

09 Dec '01 - 668 W Geslaagde picketline tegen anti-gehandicapten filosoof

Bijna 20 mensen namen vrijdagmiddag 14-12-2001 deel aan een actie tegen filosoof en bio-ethicus Peter Singer, die in het oude Tweede Kamer gebouw de Drees lezing hield.

Ondanks de vrieskou en de acties in Brussel tegen de EU-top waren in de picketline mensen van Afa-Nijmegen, Infocentrum Wageningen / Linkse analyse Biopolitiek, De Fabel van de Illegaal, Askere Gitme (Turkse dienstweigeraars), dierenactiegroepen en antimilitaristen. Binnen waren mensen van gehandicaptenorganisaties die de bezoekers confronteerden met Singers anti-gehandicapten standpunten. Opvallend veel activisten zijn veganist. In de picket-line deelden mensen aan bezoekers van de Dreeslezing pamfletten uit. Die keken veelal zeer verbaasd -en soms verstoord- naar de teksten op de protestborden die de actievoerders droegen:
* Stop Singer: Geen indeling in persoon en non-persoon;
* Voor een dierenstrijd die Singer mijdt;
* geen mens is illegaal en geen mens is non-persoon;
* Voor een linkse politiek zonder darwinisme.

Drie deelnemers aan de picket-line mochten de Dreeslezing niet bijwonen, hoewel ze kaartjes hadden.

Onderstaande toespraak werd gehouden voor de picket-line:

Vrijdag 14 december 2001 protesteren linkse mensen tegen de ideeen van de filosoof Peter Singer. Met name zijn Nieuwe Ethiek met een indeling in personen en non-personen ligt onder vuur.

Nieuwe indelingen maken in personen en non personen is gevaarlijk. Het ligt in de verwachting dat als zo`n concept aanslaat de non-personen minder rechten krijgen. Waarvoor is die indeling anders nodig? Zo`n indeling gaat leiden tot verschillende behandeling en uiteindelijk tot selectie. Peter Singer maakt zo`n indeling. Toch zien velen, met name dierenrechten activisten, hem als medestrijder tegen onrecht.

Ik denk dat dierenrechtenactivisten Peter Singer niet als lid van het establishment zien - maar als spreekbuis van een onderdrukte groep, de dieren- en daardoor niet goed kunnen voorstellen dat zijn ideeen prima passen in de herstructurering en rationalisering van de geneeskunde. Ik noem twee drijvende krachten die dit proces voortstuwen. Een drijvende kracht in die rationalisering is het verleggen van geldstromen: van arbeidsintensieve zorg, naar kapitaalsintensieve. De arbeidsintensieve zorg sector bestaat vooral uit laagbetaalde vrouwen en allochtonen. Het kapitaalsintensieve gedeelte van de gezondheidssector (de farmaciebedrijven, chirurgen, management van de instellingen) bestaat vooral uit goedbetaalde witte mannen. Maar ook is er een verschuiving van berusting in het onvermijdelijke en met zorg omgeven levenseinde, naar het niet kunnen accepteren van onmacht van de medische stand en dientengevolge het willen handelen met desnoods het doden als medische handeling.

Peter Singer wil geen macht wegnemen bij de medische stand. Hij wil hen nog meer macht geven namelijk de macht om te selecteren en te doden. Met de beste bedoeling, het optimaliseren van het algemeen geluk.
Sommige aanhangers van bevolkingspolitiek willen de armoede bestrijden door de armen te bestrijden en hen te steriliseren.
Singer pleit voor bestrijding van lijden. Maar door de lijdenden te bestrijden en niet de omstandigheden waardoor ze lijden te verbeteren.'Zwaar gehandicapte' babies mogen, ja zelfs moeten in sommige gevallen, gedood worden.Soms wordt Singer geconfronteerd met protest van mensen wier levensrecht hij ter discussie stelt in geval ze pas geboren zouden zijn.

In de gezondheidspolitiek zijn verschillende tendenzen aan de gang : erkenning van autonomie, uitbreiding van medische behandelingsmogelijkheden, maar ook begint bezorgdheid over de zogenaamde vergrijzing en kosten van de gezondheidszorg politiek aanhang te winnen. Het is niet denkbeekldig dat dit uitloopt op een -vast wel beschaafde - vorm van selectie. Immers als techniek ontwikkeling onbegrensd is (uitbreiding medische behandelingsmogelijkgheden) en iedereen zelf mag weten (autonomie) van welke technieken hij of zij gebruik wil maken en dit niet betaalbaar (kosten) wordt geacht i.v.m. de vergrijzing, dan moet er gekozen gaan worden. Subjectieve keuze (bijvoorbeeld voor jouw familie of vrienden of partijgenoten of ethnische groep) is ouderwets en dus not done. Er is dus behoefte aan 'objectieve' maatstaven. Een indeling in personen en non personen bijvoorbeeld. Onder andere Peter Singer levert 'objectieve maatstaven' plus de filosofische onderbouwing daarvoor: utilarisme, hoe bereiken we de grootste hoeveelheid geluk.

Maar sinds wanneer is geluk meetbaar? En sinds wanneer is het toegestaan mensen te doden om het algemeen geluk te vergroten?